Tot morgen!!!

Nog een nachtje slapen, dus en dan kom ik weer naar Nederland. Het is nu echt mooi geweest. Gisteren en vandaag hebben Freek en ik gewerkt om een en ander over te dragen en vanavond zijn we met Rami en Rabi naar Sahara (Libanees restaurant) geweest. Daarna zijn we nog even sheesha wezen roken en vervolgens naar huis. Morgen rond twee uur naar het vliegveld en dan...

Tot ziens in .nl!!!

Nog twee nachtjes

Nog twee nachtjes slapen en dan is het zo ver. Maandag vertrek ik om 17:35 MST (dinsdagochtend bij jullie 1:35). Ongeveer twaalf uur later kom ik aan (13:50) op Schiphol.

Vanavond gaan we nog naar een kerstborrel/diner.

O ja:

Drie nachtjes

Gisteren is het er niet van te komen om de site te update, dus hier toch nog even nummer 3.

Nog vier nachtjes

En weer eentje voorbij. Het eerste stukje overdracht is gebeurd. De komende dagen nog verder. De ochtend was vooral handjes schudden. Daarna heeft Freek zijn laptop ingesteld en heb ik nog wat mail afgehandeld. Vervolgens hebben we nog wat over het project gebabbeld en toen was de dag al weer om.

Morgen verder...

Nog vijf nachtjes slapen

Het komt alweer dichterbij. Vanmiddag heb ik Freek opgehaald van het vliegtuig. Morgen beginnen we met de overdracht. Maar eerst maar eens een introductie bij Misato.

Het wordt frisjes

Vandaag was het al aardig koel. Toen ik naar huis reed was het zo'n -14°C. Het is nu al -16°C. Vrijdag verwachten ze -20°C. Zodra de wind weg is voelt het wel beter. Toch heerlijk, binnen parkeren.

Nog tien nachtjes slapen

En dan naar .nl!!!

Nog 18 nachtjes slapen

En dan ga ik eindelijk weer naar Nederland. Maandag 3 december vlieg ik terug en op dinsdag 4 december kom ik aan. Ik ben er wel aan toe, eigenlijk. Op 28 november komt Freek me aflossen. We hebben vijf dagen voor de overdracht.

Op 1 december is er nog een kerstborrel met CB. Ik beschouw het als een afscheidsfeestje. Ik heb het Freek nog niet verteld, maar hij gaat ook.

Met collega's naar Boom Lake

Vandaag ben ik met een aantal collega's (zie foto) naar Boom lake gehiket. (V.l.n.r) Frank, Steph, Rose, Aqil en ik zijn de 5,1 kilometer heen en net zo lang weer terug gelopen. Het weer was net boven het vriespunt, maar het heeft wel de hele tijd gesneeuwd. Echt koud was het niet. We hadden ons allemaal goed voorbereid.

We waren geheel ongetraind en daarom had ik deze wandeling uitgezocht. Het is van een redelijke lengte en niet echt stijl. Slechts 185 meter hoogteverschil. Ook zijn we op tijd vertrokken uit Calgary. Uiteindelijk hebben we er drie en een half uur over gelopen.

Onderweg kwamen we nog een paar oude bekenden tegen. Of ze leken er wat op. In totaal zijn we vier mannetjes Elks tegengekomen en een kleine kudde geiten. Ik zet ze niet allemaal hier op het blog. Als je ze wilt zien, klik dan hier.

En weg is ze weer.

Vorige week zaterdag is Mirjam aangekomen. De reis was lang en vermoeiend, maar ik ben blij dat ze hier was. Binnen een half uur nadat ze door de douane kwam, kwamen we aan bij Misato. Ik had inmiddels de reservering omgezet in een pick-up en het stond netjes klaar. We zijn doorgereden naar het apparement en hebben lekker sushi gegeten.

Zondag hebben we uitgeslapen en lekker thuis gehangen. 's Avonds zijn we met Stephanie en Rose (collega's van Yokogawa) weer naar Misato gegaan. De sushi smaakte weer erg goed.

Maandag moest ik werken en is Mirjam thuis gebleven. Nog moe van de reis, lekker lezen en surfen op het net. Dinsdag moest ik ook werken, maar is Mirjam gaan shoppen, bij de Southland Mall. 's Avonds eten bij 'The Keg'. Dat was erg lekker. Woensdag niets bijzonders; Ik werken, Mirjam rusten. Ik moest weer werken op donderdag. Stephanie en Rose hebben Mirjam opgepikt voor de lunch, bij 'Boston Pizza'. Ik ben met andere collega's en klanten bij 'Chili Island' geweest, een chinees/thai restaurant. 's Avonds hebben we bij 'Ichizen' sushi gegeten. Dit restaurant is niet super, maar wel lekker dichtbij. We kunnen het bijna zien vanuit het appartement. Bijna, niet helemaal, want er staat een groot gebouw voor.

Vandaag heb ik vrij gehad. Nou ja, vrij; Morgen werk ik de hele dag. Ik heb de dagen geruild, want we hadden afgesproken dat ik geen vrije dagen zou nemen. Vanmorgen zijn we naar Chinook Centre geweest. We hebben wat kleren gekocht en zijn daarna weer naar huis gereden. Ik heb Mirjam net op het vliegtuig gezet. Ze is nu aan het wachten. Als het goed is, is het boarden net begonnen. Ze vliegt weer via Frankfurt naar Schiphol, met Air Knudde.

Trouwens mam, om op jouw vraag terug te komen; Ja, ik heb hier weer een auto. En ook een ondergrondse (verwarmde) parkeerplek. Hier is een foto van de combinatie. Dus als het sneeuwt of vriest, dan hoef ik niet te vegen en/of krabben. Over sneeuw gesproken; Afgelopen dinsdag was het 21 graden, maar in de nacht van dinsdag op woensdag sneeuwde het een centimeter of vijf. We hebben er geen foto's van, dus je moet me op mijn woord geloven.

Nog een nachtje slapen

En dan komt Mirjam! Morgenmiddag haal ik haar op van het vliegveld. Ze komt een weekje hier op bezoek. We rijden direct door naar Misato, want Mirjam is al een paar weken Sushi-loos. Daar moet drastisch wat aan veranderen.

Waarschijnlijk rond de tijd dat ik dit post, brengen t-tje en Inge Mirjam naar Schiphol. Paultje zorgt deze week voor de poesjes. Bedankt allemaal! Als we tijd hebben zullen we dit blog updaten, maar reken er maar niet op.

Uitzicht 2

Eerlijk gezegd is het uitzicht iets minder mooi dan het lijkt op het eerdere berichtje. Als je een beetje uitzoomt met de telelens, krijg je een plaatje zoals hiernaast. Op zich ook niet erg hoor, alleen wat minder mooi. Het blijft beter dan de blinde muur van de Wal Mart, die we eerder hadden.

Een stukje naar links, vanaf het balkon zie je de huizen hier in de straat. Het ziet er allemaal best aardig uit. Het is een Vinex-achtige wijk, maar niet echt een eenheidsworst. Alle huizen staan ongeveer een meter uit elkaar. Ze zijn wel allemaal van karton (OSB platen) gebouwd. Ze blijven hier volhouden dat dat beter te isoleren is een (gevulde) spouwmuur. Ach ja. Het zal wel. Ik ben niet overtuigd.

Tot slot wil ik nog een andere foto laten zien, waarop hetzelfde bergtafereeltje laat zien als een paar dagen geleden, maar dan net voor zonsondergang. Toch wel mooi.

Nog 1 week.....

Nog een weekje werken en dan stap ik in het vliegtuig om Peter op te zoeken :). Zaterdag vlieg ik om 10.30 met air Canada. Het voelt wel een beetje vreemd om terug te gaan, toch vind ik het erg leuk om de stad en mijn oude collega's weer te zien. En niet te vergeten SUSHI!!! mmm.....

Uitzicht

Het appartement waar ik nu zit is qua uitzicht een stukje beter dan de andere. In plaats van de blinde muur van de Wal Mart, waar we eerder naar keken, kan ik nu (vanaf het balkon en een van de slaapkamers) de bergen zien. Uitzicht op het westen dus.

Zal vandaag of morgen wel een paar plaatjes knippen in dit appartement.

Marcel Khalife

Donderdag ben ik met Rami, Baha en een vriendin van hun naar het concert geweest van Marcel Khalife en het Al Mayadine Ensemble, op het universiteits terrein. Marcel Khalife schijnt een heel bekende artiest uit Libanon te zijn. Van de teksten en grappen tussendoor was weinig te begrijpen, anders dan wat Rami voor me vertaalde. Maar vooral de stukken waar niet in gezongen werd waren erg mooi. Ze speelden op een gitaar-achtig instrument (zie foto, gejat van zijn site), een bas (kleiner dan een contra-bas, groter dan een cello), een piano en verschillende trommels en een tamboerijn. Het was een goed optreden en dus de moeite waard.

Aangekomen...

... in Calgary. Op de andere manier aankomen was hier al gebeurd ;-) Alles is goed gegaan. Bij de douane deden ze niet moeilijk. Het appartement waar ik nu zit, ziet er ok uit. Alleen is het niet altijd voor mij alleen. De eerste vier nachten komt hier ook een PM-er uit Houston slapen. Morgen heb ik nog een dagje om bij te komen en daarna ga ik weer aan het werk.

Daar gaan we weer

Zondag de dertigste vlieg ik weer naar Canada. Deze keer voor 'slechts' twee maanden. Als alles goed gaat, ben ik weer terug voor sinterklaas. Mirjam komt eind oktober ook nog een weekje langs.

Ze kan nu eenmaal niet meer zonder sushi. Ze moet nog even volhouden, dus. En werken... dat ook.

PS: Plaatje is gejat van Wikipedia

Lize op bezoek

Lize is bij ons op bezoek geweest. Natuurlijk kwam Elles ook mee. Sten kon niet want die zat in Verwegihouston. Mirjam's ouders waren er ook en Gonnie is ook geweest. Lize is echt een heel stuk groter dan toen ik haar de vorige keer zag. Mirjam ha haar nog nooit IRL gezien. Alleen maar op foto's en op de website.



Deze post is van iets later, maar hier hoort hij eigenlijk, dus heb ik de tijd iets terug gezet..

Thuis

Zondag ben ik dan ook thuis gekomen. Mirjam heeft me opgehaald van Schiphol. Daarna lekker thuis rustig aan gedaan. Gisteren en vandaag ben ik weekend aan het 'vieren'. Morgen weer naar kantoor. Heb nog even met de camera zitten spelen in het vliegtuig. Zie hier het resultaat. Het is een stukje boven Nederland, gefilmd vanuit de Boeing van de Luftwaffe. Als er geen entertainment is, dan moet je jezelf maar vermaken ;-)



ff ter info. Het plaatsje in het filmpje lijkt verdacht veel op Kampen.

(Voorlopig) laatste vanuit Canada

Het zit er op. Vandaag met de jongens van het werk, na het werk, gezellig een biertje gedronken. Daarna heb ik mij koffer gepakt. De laatste spullen zitten er in. Morgen nog even alles nalopen, maar het lijkt wel ok. Heb nog even een filmpje gemaakt, om te kijken of dat ook werkt. Hier is nog even het laatste rondje door ons appartement.

Terugreis

Het ticket is geboekt. Zaterdag 1 september vertrek ik hier (AC844). Zondag 2 september kom ik aan op Schiphol (AC9073). Ik vlieg via Frankfurt. Als het goed is kom ik om 13:40 aan.

Kleine update

Net gehoord op het nieuws; Een zwarte beer was hier vlak in de buurt (+/- 1km naar het zuiden) gesignaleerd. Na een paar uur hebben ze hem te pakken gekregen.

En verder... Mirjam is er klaar voor. Morgen gaat ze beginnen. Ze heeft nog geen lessen deze week. Wat betreft mijzelf; Als het goed is wordt mijn ticket morgen geprint en vlieg ik zaterdag naar .nl en kom ik zondag aan. Gisteren heeft Rami mij geholpen met het vervoeren van onze fietsen en alle dozen. Er zijn nu alleen nog wat kleine dingen in huis, die ik zo zelf mee kan nemen in de auto.

Nog even kijken wat ik met de overige spulletjes ga doen. Ook heb ik vandaag de voorraad lege flessen weggebracht. Je kunt ze hier niet bij de supermarkt dumpen, dus ze blijven liggen. In totaal waren het tien vuilniszakken vol en een stapel trays met lege bierblikjes. Ik moest twee keer rijden om het allemaal mee te kunnen nemen. In totaal 27.35 + 23.95 is 51.30 CAD.

In Nederland moeten we nog overleggen of mijn verhaal in Canada nog een staartje gaat krijgen. Mochten er ontwikkelingen zijn, dan lees je het hier. (Of hoor je het vast van oma ;)

Sacha en Heather

Vanochtend zijn Sacha en Heather weer vertrokken. Ze waren zaterdagmiddag aangekomen en we hebben tot diep in de nacht zitten kletsen. Zondagochtend (ja, echt waar) zijn we redelijk vroeg naar Heritage park gegaan. Na wat uurtjes in het openluchtmuseum gelopen te hebben zijn we doorgegaan naar het Glenbow museum.

Daarna zijn we nog even uit eten geweest bij Chili's en vervolgens naar huis om een potje te kolonisten. Gezellig met een borreltje er bij. Ik heb er van genoten. Het is wel vreemd dat Mirjam niet meer hier is. Gelukkig ga ik morgen ook een nachtje/dagje weg. Ik moet voor een dag vergaderen naar Houston.

Misschien is het al opgevallen, maar bij de laatste paar berichtjes heb ik geen foto's meer. De camera is al in Nederland. Misschien is het maar goed ook. De huiskamer staat hier vol met dozen, die volgende week naar Nederland verscheept worden.

Thuis-Thuis

Mirjam is thuis. Net voor het slapen gaan gisterennacht hebben Sacha en ik nog even met Mirjam geskypet. Na wat ommetjes is Mirjam dan toch goed thuis gekomen. Voor mijn gevoel is het apartement in Calgary nog thuis, dus noem ik Deventer maar even thuis-thuis.

Mirjam vertelde dat Nogniet alweer bij de achterdeur had gestaan en dat ze aangaf dat ze haar maar even naar buiten moest laten gaan, zoals ze dat eerder ook altijd deed. Ze herkende dus duidelijk het huis. Met de andere twee gaat het ook goed.

Bedankt allemaal voor het thuis brengen van Mirjam.

Nummer honderd

Dit is het honderdste artikeltje dat we schrijven. Ook zit het jaar er bijna op. Zoals al tussen de regels door te lezen was, hebben we besloten terug te gaan naar Nederland. Vanavond heb ik samen met Rami Mirjam, Berta, Nogniet en Pica naar het vliegveld gebracht. Ze konden deze keer gelukkig alledrie in een keer mee. Ook hebben ze een directe vlucht van Calgary naar Amsterdam. Als alles mee zit heeft landt ze vanmiddag (jullie tijd) om 17:06. Mocht iemand haar willen bellen; Ze heeft mijn mobieltje mee.

De rest van onze vakantie

De twee berichtjes die hier onder staan hadden niet waren wat erg kort, dus ik ga verder waar het berichtje "De veerboot, Stanley Park en de VS" ophoudt. We zijn sinds die tijd tot gisterenavond off line geweest. Een raar gevoel is dat; Bijna een week niet op het net. Maar goed. Daar gaat ie.

Omdat we vanuit Burlington een hotel in San Francisco (SF) geboekt hadden, moesten we dus in twee dagen in SF zijn. Om kilometers te maken hebben we besloten vanaf de camping in Garibaldi een stuk over de 5 (via Salem) te rijden. Op de highway kun je immers een stuk sneller rijden dan op de 101, die langs de kust over bergweggetjes slingert. We zijn op de 5 gebleven, tot aan Grants Pass, waar we weer terug naar de kust gingen. We hebben dus de Oregon Dunes (Bea's tip) helaas helemaal gemist. Wel zijn we door de 'Smith River' en 'Redwood National Park' gereden. De bomen hier zijn nog een stukje dikker dan die op Vancouver Island. Uiteindelijk hebben we een camping gevonden in Eureka (CA).

Vanaf Eureka zijn we verder gereden via de 101 naar San Francisco. Een stukje voor SF reden we kilometers tussen de wijngaarden door. We kwamen aanrijden over de Golden Gate Bridge. De brug lag in de wolken en was niet helemaal te zien. We hadden een kamer voor twee nachten gereserveerd in het Oasis Motel. Niet te ver van het centrum. Alleen, toen we aankwamen, kwamen we er achter dat het stukje lopen naar het centrum wel betekende dat je door een buurt kwam, waar erg weinig wittekoppen waren. Wel waren er veel zwervers en andere mensen waar je niet al te vrolijk van wordt. Je zag ook mensen handelen. De eerste avond hebben we twee blokken gelopen, toen we besloten terug te gaan. We moesten nog eten en kwamen toevallig langs een sushi tent (Sushi Hana). De sushi was heerlijk. Daarna zijn we zijn terug gelopen naar ons motel en besloten de volgende dag, als het minder donker was, het nog eens te proberen.

De volgende ochtend liepen we weer door dezelfde buurt, deze keer met camera's op zak. We werden wel eens nageroepen, maar het viel mee. Het was een stuk minder eng dan de avond ervoor. We kwamen in de buurt van 'Market Street', waar de atmosfeer al een stuk aangenamer was. We zijn wat winkels doorgelopen en verder door deze straat gelopen, naar de Ferry haven, waar een markt was. Vanaf dat punt hebben we een tram genomen, naar 'Pier 39', wat aardig vergelijkbaar is met de pier in Scheveningen; Een grote kermis. Alleen vanaf deze pier zie je Alcatraz, de Golden Gate Bridge, Bay Bridge en een heel stel zeeleeuwen liggen.

Vanaf pier 41 kun je een tocht boeken langs de bruggen en Alcatraz, dus dat deden we. De tocht bleek inderdaad alleen langs het eiland te gaan. We voeren er twee keer omheen. Aan het einde van de avond hebben we geprobeerd nog een tochtje te boeken, naar het eiland, maar de tent was al dicht. We hebben nog even over de Fisherman's Wharf gelopen en ergens aan Columbus Ave vonden we een italiaans restaurantje, waar ze Carpaccio hadden. Vanaf daar hebben we de bus terug naar het hotel genomen.

De volgende ochtend waren we redelijk vroeg opgestaan om toch nog even een trip naar Alcatraz te kunnen nemen. Deze bleek helaas volgeboekt te zijn. Eigenlijk alles tot een week later was volgeboekt. We zijn dan maar even langs het water gereden en via de Bay Bridge in de richting van Fresno getrokken. Net na Fresno, zijn we via Selma naar een camping gereden, die in de TomTom stond, vlakbij Sequoia National Park. Tegen de tijd dat het donker was kwamen we daar aan. Alleen bleek de camping niet meer te bestaan. (De kaart in de Tom was niet de allernieuwste, maar van december vorig jaar.) Wel was na een paar mijl verder een kamp van een of andere christelijke sekte. Daar zijn we dus maar niet naartoe gegaan. We zijn teruggereden naar Fresno en hebben daar een motel gepakt. Op de route naar de camping kwamen we trouwens door een van de allermooiste stukken die we tijdens de reis hebben gezien.

Vanuit Fresno zijn we 's ochtends vroeg naar King's Canyon National Park gereden. We hebben de route gereden en weer terug. Onderweg een paar keer gestopt om foto's te nemen. Daarna zijn we Sequoia National Park ingereden. We hebben op een camping gestaan die 'Dorst' heette. De campingbeheerder stak een heel verhaal af over hoe je moet kamperen in gebieden waarin beren heel actief zijn. Het komt er op neer dat je geen voedsel, cosmetica, tandpasta of andere dingen die ruiken in je tent moet hebben. Op deze camping hadden ze speciale metalen kasten waarin je al je etenswaren moest stoppen. We hebben dus de koelbox er maar in gestopt.

De volgende ochtend zijn we naar Crystal Cave gereden. Daar hebben we de tocht meegemaakt en vervolgens zijn we verder gereden het park uit. Via Bakersfield zijn we naar Tehachapi gereden. Op de snelweg het bordje met het tentje gevolgd en we kwamen in op he Tehachapi Mountain Park. Daar hebben we ons tentje weer opgezet. Rond Tehachapi stond het vol met windmolens. Volgens de borden was het het grootste windmolenpark ter wereld. De borden waren overigens drie of vier jaar oud, maar het waren er wel erg veel.

Nadat we de tent weer eens afgebroken hadden zijn we naar Death Valley National Park gereden. In dit park zijn we langs het visitor's center gereden. Ze raadden ons daar af te kamperen. Er was genoeg plek, maar de temperatuur was de nacht ervoor rond de 32°C geweest. We vroegen hoeveel mensen er toch kampeerden. Het antwoord was dat er alleen mensen met een RV met airco kamperden. We kregen een telefoonnummer van een motelletje in Beatty (NV), waar we ook naartoe zijn gegaan. Toen wij daarna weer verder reden zagen we op de meter in de auto zelfs even 51°C.

's Ochtends zijn we weer het park ingereden. We hebben even gewandeld bij 'Salt Creek'. Het was slechts 42°C, dus een klein rondje moest kunnen. Het kon ook, maar het droogde ons wel behoorlijk uit. Salt Creek, was niet echt een kreek. Het was helemaal opgedroogd. Er liepen nog wel wat kleine witte hagedisjes rond. We zijn daarna verder gereden, en hebben nog wat kleine uitstapjes gemaakt om vervolgens door te rijden naar Las Vegas. Het enige dat ik minder vond aan Death Valley was dat er toch wel veel leven was. Je ziet behoorlijk wat groen, tussen het zand en de rotsen. Vergeleken bij Saudi en Oman is het hier behoorlijk groen.

In Las Vegas zijn we over de Las Vegas Boulevard gereden en over de Strip. (Voor ons was de klap dus niet zo groot, Maarten.) Het was nog licht. Op het eerste stuk van de boulevard zie je geen grote hotels, geen borden, niets bijzonders. Maar als je eenmaal langs het vliegveld komt, dan opeens zit je er midden tussen. Ons hotel heet New York-New York. We zaten in de Century tower, op de 18e verdieping. We hebben eerst even onszelf opgefrist en zijn daarna rond gaan lopen. We hebben een hele grote margarita gehaald en zijn daarna naar The Simpsons Movie gegaan. Daarna nog even wat rondgesjokt en naar bed.

De volgende dag zijn we eerst bij het zwembad gaan hangen en daarna door verschillende hotels gelopen. Alle hotels kun je in principe zo binnenlopen. Ze hebben allemaal allerlei attracties. New York-New York heeft een achtbaan op het dak, MGM Grand heeft witte leeuwen in een grote kooi, Bellagio heeft een fonteinenshow, enz. Ook hebben ze allemaal een casino. We wilden naar de Zumanity show, maar die had toevallig in de dagen dat we er waren geen show. We zijn uiteindelijk naar The Ulitmate Variety Show geweest. Dat was leuk. Daarna zijn we nog wat gaan shoppen voor souveniers en daarna naar bed.

Toen we wakker werden hebben we onze spullen gepakt en zijn we gereden, in de richting van Yellowstone National Park. Vanaf Las Vegas eerst door Salt Lake City en even verderop, toen het alweer donker was, vonden we toevallig een motel. De motels die we eerst vonden waren allemaal vol. Deze was achter een benzinepomp en had geen bordje langs de snelweg. Er was genoeg plek en het was goedkoop ook. Het stelde ook niet veel voor. Het bed was 1.40 m breed, maar goed.

Nadat we weer wakker waren geworden zijn we naar Yellowstone gereden. Daar hebben we eerst een camping gezocht bij West Yellowstone, net buiten het park, om vervolgens het park in te gaan. Als eerste zijn we naar 'Old faithful' gereden. We hebben hem zien spugen. Daarna zijn we langs verschillende geysers en basins gereden. Het stonk hier echt verschrikkelijk naar rotte eieren. Er zit daar zo veel zwavel in het water. Door de zwavel en de andere mineralen en metalen zijn alle gaten, vijvertjes en stenen heel mooi gekleurd. Toen het donker begon te worden zijn we teruggegaan naar de tent.

We hebben de tent laten staan en zijn de volgende ochtend zijn we weer het park ingegaan en hebben we Yellowstone Lake en Tower bezocht. In het park stikt het van de Bisons. Ze zijn totaal niet bang, maar ook niet nieuwsgierig. We hebben van een hele grote afstand een Grizzly en een zwarte beer gezien. Het was zelfs zo ver dat de telelens er niet veel van kon maken. Ook hebben we nog een Pronghorn gezien. Deze komt nog wel op de foto pagina te staan, wanneer we die maken. We moeten even een selectie maken uit 1200 foto's. Daarna zijn we weer naar de camping gegaan.

De ochtend daarna zijn we weer door het park gereden, maar deze keer naar Mammoth Hot Springs. Ook hier stonk het weer verschrikkelijk, maar de foto's en video zijn mooi geworden. We hebben daar nog wat rondgelopen. Daarna zijn we verder gereden naar Calgary, naar huis.

Het was een hele mooie, een beetje vermoeiende, maar mooie vakantie. We hebben 8416.6 kilometer gereden, via de meter in de auto. Nu nog even een dagje uitrusten en dan mag ik weer werken. Mirjam gaat de spullen inpakken, want vrijdag avond aanstaande vliegt ze terug naar .nl. Ik volg twee weken later.

Op naar Death Valley en Las Vegas.

We zijn inmiddels via Fresno, door Sequoia en King's Canyon National Park gereden en hebben daar ook een nachtje geslapen. (Bedankt voor de tip, Maarten. We waren helaas al voorbij de tip van Bea.) We zitten even te lunchen, voordat we verder rijden. Aanstaande zondag moeten we inchecken in 'New York New York' in Las Vegas.

ff snel

We zijn inmiddels een paar dagen verder en we hebben ongeveer twee dagen doorgebracht in San Francisco. We zijn nu op weg richting Las Vegas. Op zondag kunnen we daar ons hotel in. Tot die tijd kreperen ;) we op campings. We zitten nu bij de Starbucks in Tracy (California).

Over San Francisco en zo vertellen we later nog wel.

De veerboot, Stanley Park en de VS

Vrijdagochtend zijn we vanuit Victoria via Sidney (Nee, niet in Australie!) naar Vancouver gevaren, met de veerboot. We zijn daarna dwars door het centrum gereden en hebben een halve dag rondgehangen in Stanley Park, een park in het midden van Vancouver. Dit park bestaat uit een stuk bos, waar je doorheen kunt wandelen en een paar meertjes. Het is echt op loopafstand van down town Vancouver, maar het is er heerlijk rustig. Op het eiland zaten hebben we twee wasbeertjes (tellen die ook als beren?) gezien. Helaas konden we geen foto nemen. Daarom een foto van Mirjam bij het Beaver lake, waar geen bever te bekennen was. We hebben wat korte wandelingen gemaakt en zijn daarna doorgereden naar het zuiden.

Na een uurtje rijden kwamen we bij de grens van de VS. We moesten de autosleutel en onze paspoorten inleveren. Nadat de auto gecheckt was ('jullie zijn zeker aan het kamperen') moesten we een formuliertje invullen en 12 USD betalen, waarna we verder mochten. We zijn doorgereden tot Burlington (Washington), waar we na veel zoeken eindelijk een hotelletje (Holliday Inn Express) vonden. We kregen de een na laatste kamer. We hadden geen zin meer om een camping te zoeken en de tent op te zetten, omdat het alweer aardig donker was. Bij dit hotel konden we laat uitchecken en dat hebben we dus ook gedaan. We hebben ook alvast een hotel in het centrum van San Francisco geboekt op mijn verjaardag.

Na het uitchecken vanochtend zijn we verder gereden door Seattle, via Aberdeen (een van de vele) langs de kust. Op dit moment zitten we op een camping, ten zuiden van Garibaldi (Wie was dat ook alweer? ;) in Oregon. Deze camping heeft Wifi, dus moest ik gewoon even de site updaten.

Wordt vervolgd...

Mussel Beach, Tofino en Victoria

Dinsdagmorgen zijn we vertrokken vanuit Parksville naar Tofino. Onderweg daarnaartoe kom je eerst langs de 'Englishman Falls' en Coombs. Bij de Englishman falls was het lekker rustig. We hebben de wandeling daar gemaakt. Hier in het bos stonden ook al hele dikke bomen, terwijl we gehoord hadden dat we die pas later zouden zien. Daarna kwamen we door Coombs. Coombs is een plaatsje van niets. Een plein in het midden waar allemaal toeristische waar te koop is. Niet echt iets voor ons dus. We zijn doorgereden naar 'Cathedral grove', een bos met hele dikke bomen.

Bij het informatiepunt dertig kilometer voor Tofino vertelden ze dat bijna alle campings vol waren. Alleen de camping op het golf terrein en de natuurcamping 'Mussel beach' hadden nog plekjes over. De weg er naar toe was een gravel road, vertelde ze. Nou, dat hebben we geweten. De weg was inderdaad deels van gravel. Verder was het vooral zand, modder en gaten. Na een kilometer of acht driften over de 'weg' kwamen we er dan eindelijk aan. Het hele terrein leek vol te zitten met hippies. We gingen naar het kantoortje en ze vertelden dat de eerste plekken allemaal afgehuurd waren door een groep van 'raw vegetable people'. De mensen liepen in hippie kleren (allerlei kleuren of gemaakt van hennep.) Maar ze hadden wel allemaal een kudtbusje of pickup... Ach ja. Ze voelen zich een met de natuur. Maar goed, verder op, op het terrein was nog wel een plaatsje. Dat hebben we dus genomen. Toen we er naar toe reden zagen we een klein beertje (14). Zijn moeder was nergens te bekennen. Het was wel heerlijk rustig op die camping. We hebben de tent opgezet, over het strand gewandeld, gekookt, gelezen en geslapen.

De volgende ochtend hebben we de tent afgebroken en zijn we naar een andere camping (Long Beach Golf Course), die nog plek had gereden. Deze camping was een stukje minder dan de andere, maar vanuit hier is het beter te doen naar Tofino. Je hoefde namelijk niet over de gravel road. Na het opzetten van de tent zijn we naar Tofino gereden. In Tofino hebben we een willekeurige 'Whale watching' trip geboekt. Over twee uur was de volgende vaart. We zijn naar het strand gelopen en kwamen een bald eagle tegen.

Toen het eindelijk bijna vier uur was, en we pilletjes tegen zeeziekte hadden gehaald, zijn we terug gegaan naar de verzamelplek. We werden begeleid naar de boot. Bij de boot aangekomen gingen we achterop zitten, buiten in de open lucht. Twee vrouwen deden dat ook, de anderen gingen allemaal binnenin zitten. Het bleek dat we de gelukkig de goede kant gekozen hadden. De vrouwen zaten aan de rechterkant en werden helemaal nat van het opspattend water. Wij kregen maar enkele druppeltjes over ons heen. Na een halfuurtje varen wees de piloot naar rechts. Daar zat een grijze walvis. Het was moelijk om hem op de foto te krijgen (de boot schudde nog al), maar het resultaat staat hier naast.

De boot bleef nog een half uurtje rond hangen, rond de walvis. Toen kwam de volgende boot er aan en ging deze verder. Hij voer verder en we zagen eerst nog een bald eagle en daarna kwamen we bij een stenen strandje, waarop een heel stel zeeleeuwen lagen te zonnen. Vervolgens voeren we nog een langs een eilandje, waarop nog wel eens wolven te zien zijn, maar die hebben we helaas niet gezien. Daarna hebben we sushi gegeten en zijn we terug naar de tent gegaan om een fikkie te stoken.

Vanochtend zijn we via het rain forrest, waar we beide wandelingen hebben gemaakt, verder gereden naar Victoria. Onderweg zijn we door Chemainus gekomen, het plaatsje dat bekend staat om zijn muurschilderingen. Het zag er wel aardig uit. Leuk om gezien te hebben. De houtsnede waar Mirjam voor staat is wel erg mooi. Daarna zijn we doorgereden naar Victoria. Daar hadden we (ik) een motelletje uitgezocht. Op de flier zag het er aardig uit. Toen we betaald hadden en naar de kamer gingen bekroop ons het gevoel dat we toch iets fout hadden gedaan. Het stonk en zag er ranzig uit. We zijn terug gegaan naar beneden, om ons geld terug te vragen. We hebben vervolgens een andere kamer even verderop genomen. Deze was in ieder geval een stuk beter.

We zijn naar het centrum van Victoria gelopen om wat te eten. De straat waar we door liepen zag er niet al te goed uit. Veel zwervers en hanggroepjongeren en zo. Niet echt gezellig. Wel zagen we een mooie muurschildering, die zo in Chemainus er tussen had kunnen hangen (Zie foto). Downtown hebben we een restaurantje gevonden, dat 'Temple' heet. Dit is echt een aanrader, als je van wat bijzonder eten houdt. We zijn via een andere weg teruggewandeld en zagen onderweg een wasbeertje.

Wordt vervolgd...

On the road

De eerste 1500 kilometer zitten er op. Zaterdag zijn we via Kananaskis naar Jasper gereden. Net voorbij Jasper, aan de voet van Mount Robson hebben we gekampeerd. We hebben een wijze les gekregen over het verschil tussen de Black bear en de Grizzly bear. We hebben het niet aan den lijve ondervonden hoor; Er werd een verhaaltje verteld. Op weg naar de camping hebben we in totaal weer drie beren (11, 12 en 13) gezien. We hebben foto's en filmbeelden. Maar wat we nog niet eerder hadden gezien (ik wel, maar Mirjam niet) was een Moose. Deze die we zagen had twee kalfjes bij zich. Op de foto staat er maar een. Op de film staan ze allebei.

De volgende morgen (zondag dus) zijn we in Valemount boodschappen gaan doen en via Kamloops doorgereden naar 'Manning Provincial Park', in BC. Dit park ligt zo ongeveer op de grens met de VS (Washington) en ligt vlak bij Hope. In Manning hebben we ons tentje weer opgezet, vlak aan het water van een riviertje. Op de weg er naar toe hebben we een aantal roofvogels gezien, waarvan eentje erg groot was, met bruine vleugels. Spanwijdte was zo ongeveer een meter twintig. Helaas waren we te laat met de camera. Wel hebben we een andere vogels gefotografeerd, waarvan we de naam (nog) niet weten. Zie de foto hiernaast.

We zijn vanochtend vroeg vertrokken in de richting van Vancouver. De hele weg er naar toe was grauw en grijs. Bij Vancouver begon het op te klaren. Op de radio zeiden ze dat het de volgende dagen alleen maar beter zou worden, dus besloten we door te rijden naar Vancouver Island. Daar zitten we nu dus. We zitten in Parksville, in een motelletje dat 'Skylite Motel heet. We zijn nog even naar het strand geweest om wat foto's te knippen. Morgen willen we naar Tofino rijden, voor een dag of twee. We nemen weer een camping, dus waarschijnlijk zijn we off line.