En weg is ze weer.

Vorige week zaterdag is Mirjam aangekomen. De reis was lang en vermoeiend, maar ik ben blij dat ze hier was. Binnen een half uur nadat ze door de douane kwam, kwamen we aan bij Misato. Ik had inmiddels de reservering omgezet in een pick-up en het stond netjes klaar. We zijn doorgereden naar het apparement en hebben lekker sushi gegeten.

Zondag hebben we uitgeslapen en lekker thuis gehangen. 's Avonds zijn we met Stephanie en Rose (collega's van Yokogawa) weer naar Misato gegaan. De sushi smaakte weer erg goed.

Maandag moest ik werken en is Mirjam thuis gebleven. Nog moe van de reis, lekker lezen en surfen op het net. Dinsdag moest ik ook werken, maar is Mirjam gaan shoppen, bij de Southland Mall. 's Avonds eten bij 'The Keg'. Dat was erg lekker. Woensdag niets bijzonders; Ik werken, Mirjam rusten. Ik moest weer werken op donderdag. Stephanie en Rose hebben Mirjam opgepikt voor de lunch, bij 'Boston Pizza'. Ik ben met andere collega's en klanten bij 'Chili Island' geweest, een chinees/thai restaurant. 's Avonds hebben we bij 'Ichizen' sushi gegeten. Dit restaurant is niet super, maar wel lekker dichtbij. We kunnen het bijna zien vanuit het appartement. Bijna, niet helemaal, want er staat een groot gebouw voor.

Vandaag heb ik vrij gehad. Nou ja, vrij; Morgen werk ik de hele dag. Ik heb de dagen geruild, want we hadden afgesproken dat ik geen vrije dagen zou nemen. Vanmorgen zijn we naar Chinook Centre geweest. We hebben wat kleren gekocht en zijn daarna weer naar huis gereden. Ik heb Mirjam net op het vliegtuig gezet. Ze is nu aan het wachten. Als het goed is, is het boarden net begonnen. Ze vliegt weer via Frankfurt naar Schiphol, met Air Knudde.

Trouwens mam, om op jouw vraag terug te komen; Ja, ik heb hier weer een auto. En ook een ondergrondse (verwarmde) parkeerplek. Hier is een foto van de combinatie. Dus als het sneeuwt of vriest, dan hoef ik niet te vegen en/of krabben. Over sneeuw gesproken; Afgelopen dinsdag was het 21 graden, maar in de nacht van dinsdag op woensdag sneeuwde het een centimeter of vijf. We hebben er geen foto's van, dus je moet me op mijn woord geloven.

Nog een nachtje slapen

En dan komt Mirjam! Morgenmiddag haal ik haar op van het vliegveld. Ze komt een weekje hier op bezoek. We rijden direct door naar Misato, want Mirjam is al een paar weken Sushi-loos. Daar moet drastisch wat aan veranderen.

Waarschijnlijk rond de tijd dat ik dit post, brengen t-tje en Inge Mirjam naar Schiphol. Paultje zorgt deze week voor de poesjes. Bedankt allemaal! Als we tijd hebben zullen we dit blog updaten, maar reken er maar niet op.

Uitzicht 2

Eerlijk gezegd is het uitzicht iets minder mooi dan het lijkt op het eerdere berichtje. Als je een beetje uitzoomt met de telelens, krijg je een plaatje zoals hiernaast. Op zich ook niet erg hoor, alleen wat minder mooi. Het blijft beter dan de blinde muur van de Wal Mart, die we eerder hadden.

Een stukje naar links, vanaf het balkon zie je de huizen hier in de straat. Het ziet er allemaal best aardig uit. Het is een Vinex-achtige wijk, maar niet echt een eenheidsworst. Alle huizen staan ongeveer een meter uit elkaar. Ze zijn wel allemaal van karton (OSB platen) gebouwd. Ze blijven hier volhouden dat dat beter te isoleren is een (gevulde) spouwmuur. Ach ja. Het zal wel. Ik ben niet overtuigd.

Tot slot wil ik nog een andere foto laten zien, waarop hetzelfde bergtafereeltje laat zien als een paar dagen geleden, maar dan net voor zonsondergang. Toch wel mooi.

Nog 1 week.....

Nog een weekje werken en dan stap ik in het vliegtuig om Peter op te zoeken :). Zaterdag vlieg ik om 10.30 met air Canada. Het voelt wel een beetje vreemd om terug te gaan, toch vind ik het erg leuk om de stad en mijn oude collega's weer te zien. En niet te vergeten SUSHI!!! mmm.....

Uitzicht

Het appartement waar ik nu zit is qua uitzicht een stukje beter dan de andere. In plaats van de blinde muur van de Wal Mart, waar we eerder naar keken, kan ik nu (vanaf het balkon en een van de slaapkamers) de bergen zien. Uitzicht op het westen dus.

Zal vandaag of morgen wel een paar plaatjes knippen in dit appartement.

Marcel Khalife

Donderdag ben ik met Rami, Baha en een vriendin van hun naar het concert geweest van Marcel Khalife en het Al Mayadine Ensemble, op het universiteits terrein. Marcel Khalife schijnt een heel bekende artiest uit Libanon te zijn. Van de teksten en grappen tussendoor was weinig te begrijpen, anders dan wat Rami voor me vertaalde. Maar vooral de stukken waar niet in gezongen werd waren erg mooi. Ze speelden op een gitaar-achtig instrument (zie foto, gejat van zijn site), een bas (kleiner dan een contra-bas, groter dan een cello), een piano en verschillende trommels en een tamboerijn. Het was een goed optreden en dus de moeite waard.