Drie berichtjes vandaag

Met deze erbij vier. Misschien wel erg veel te lezen vandaag. Maar ja, een goed en gezellig weekendje uit en veel gezien. Veel leesplezier!

Zag nog twee beren

Vanochtend zijn we rond negen uur wakker geworden. Nadat we goed en wel opgestaan waren hoorde Mirjam iemand roepen vanuit het bos. Op een gegeven moment verstonden we "HELP". Dus ik er op af. Sinds ons avontuur van gisterenavond had ik (ook tijdens de wandeling) steeds een stok bij me, om in ieder geval de elks te kunnen laten schrikken, als we in het nauw zaten. Na een stukje te hebben gerend, zag ik tussen de struiken onze vriendin van gisteren (de elk dus) die nu een hardloopster achter een boom in het nauw dreef. Ze sprak nederlands (het meisje, niet de elk), dus moest ik haar wel helpen.

Ik ben tot op een meter of tien genaderd en heb hetzelfde gedaan wat de amerikaan gisteren deed. Geluid maken en met een stok tegen de boom slaan (afkijken is ook een kunst ;). Ook wat heen en weer (van boom naar boom) lopen om de elk af te leiden. Op een gegeven moment was er wat ruimte en keek de elk mijn kant op en kon het meisje langzaam een paar bomen verder naar achteren sluipen. Daarna konden we allebei weg rennen. Een meter of dertig bij de elk vandaan bleek genoeg te zijn.

We hebben nog even ontbeten en hebben de tent afgebroken en zijn weer vertrokken. Eerst zijn we even door Jasper (het dorp) gereden en hebben we de auto weer afgetankt. Vervolgens zijn we weer naar het zuiden richting Banff getrokken. Bij de Athabasca Falls zijn we even gestopt om de waterval te bekijken. Deze is ook echt de moeite waard. Cor en Loes zijn daar volgens ons ook geweest, want we hebben een paar foto's die verdacht veel lijken.
De watervallen zijn de moeite waard. Het enige dat minder was is dat ik een eekhoorntje heb aangereden, toen ik de afslag naar de watervallen toe nam. Toen we na het bekijken van de waterval terug kwamen, lag hij dood op de weg. Minder... Maar niets meer aan te doen.

Na wat kilometers gereden te hebben en we alweer in Banff (het park) waren, zagen we een groot aantal wagens langs de weg staan. Stoppen dus. We keken naar iets wat op een Grizzly leek. Snel uit de auto met de camera. Helaas stond die verkeerd ingesteld en rende de beer de struiken in. Dan maar door rijden. Toen bedachten we dat we misshien toch nog even hadden moeten wachten en zijn we terug gereden om te kijken of hij weer te voorschijn kwam. En inderdaad hij kwam weer terug op een plek waar je hem kon zien. De auto's stonden nu een meter of honderd verder. Het was geen Grizzly, maar een 'gewone' bruine beer (5). Er staan meer foto's op de fotopagina.

Na het nemen van de foto's zijn we verder gereden. Op een gegeven moment wilden we even rusten en zijn we een parkeerplek opgedraaid. Op de thermometer stond dat het buiten slechts twee graden was. We hebben het niet gemerkt. De zon stond lekker te branden, dus het voelde heerlijk aan. Ik heb nog wel even een foto genomen, omdat het sneeuwde. We zaten dan ook wel redelijk hoog. Tijdens het rijden in de bergen hebben we ook de 16 graden wel gezien. Toch is het wel grappig om het te zien regenen in juni.

Daarna hebben we toch de toeristische route genomen vanaf Lake Louise naar Banff, de 1A. Ergens halverwege zagen we weer een aantal auto's stoppen op de weg. Hier bleek dus nog een (bruine) beer(6) te lopen. Zie foto. Helaas konden we niet dichterbij komen, omdat er een grote RV voor bleef staan, totdat de beer weer wegliep :( Erg flauw. Maar goed, gelukkig hebben we een telelens. Op de fotopagina staan nog een aantal foto's.

Voor de liefhebber (en omdat we het zelf ook mooi vinden) heeft Mirjam nog wat foto's gemaakt van de grote vrachtwagens, zoals ze hier rondrijden. Ze komen je soms met 120 voorbij suizen. Vrachtwagens mogen hier gewoon 110, net als de rest van het verkeer. Bij de andere foto's staan er nog twee. We zijn nog op zoek naar een rode.

Zag twee beren

Zaterdagochtend hebben we iets voor elf afscheid genomen van de luitjes. Ze gaan nu zelf verder met de RV richting Vancouver en Vancouver Island. Ze hebben in totaal drie weken om te touren. Wij moeten helaas maandag alweer werken. Vanaf Two Jack zijn we naar Jasper gereden. Onderweg hebben we een aantal keer gestopt, waaronder bij Bow Lake. Bij Bow Lake waren we al een keer geweest in september vorig jaar. Het is nog steeds ontzettend mooi! (Nah, ontzettend...) 't is mooi.

Even verderop zagen we langs de weg een aantal auto's staan. Voor degenen die hier nog niet geweest zijn, als er auto's langs de weg staan, dan is er wat te zien. Wij dus ook stoppen. We zagen een aantal elks staan en hadden een beetje iets van 'is dat nou alles?'. Niet dus. Op een gegeven moment zie je de elks wegrennen. Blijkt er dus vlak langs de weg een zwarte beer (onze derde beer) te lopen. En wat doe je als je een beer ziet? Precies, grijp de camera en uit de auto. Precies het tegenovergestelde van wat er in de boekjes staat. Gelukkig was de beer niet aggresief.

Nog geen kilometer verder, aan de andere kant van de weg: weer een zwarte beer (4). De teller loopt. En we hebben Jasper nog steeds niet bereikt. Dit belooft dus heel wat, want de anderen hebben de meeste beren in Jasper gezien. Ik zal maar gelijk de spanning wegnemen. We hebben geen andere beren meer gezien die dag. Dat wisten we toen nog niet, dus de rest van de rit naar Jasper, over de Icefields Parkway, hebben we de hele tijd zo zitten op te letten, dat je soms zelfs stronken en grote stenen aanziet voor beren.

Na een paar honderd kilometer en een lekkere lunch op een parkeerplaats langs de rivier (zie fotopagina), zijn we rond zes uur aangekomen op het kampeerterrein 'Whistler's', vlak voor Jasper. We hebben onze tent opgezet en zagen al poep liggen op onze kampeerplek (28K). Ik hoorde wat geluid komen, vanuit het bos en ik dacht dat het een roofvogel was. Zo klonk het tenminste. Wij dus met camera een stukje het bos achter de camping ingelopen (nog geen tien meter) en we zagen al een elk (wapiti), met kalf, op een meter of dertig afstand. Dat kalf maakte dus de herrie. Ze hadden ons al gewaarschuwd dat de elks behoorlijk aggresief zijn in deze tijd. Op de kaart van de camping stond een dikke rode stempel. We bleven dus op een afstandje.

Wat we niet gezien hadden is dat we straal langs een andere elk gelopen waren. Deze was groot, maar had geen kalf. Ze kwam echter wel op ons af rennen. We zijn achter een poort gaan staan, zodat ze niet naar ons toe kon komen. Iets verderop stond een amrikaan, die het had zien gebeuren. Hij besloot ons uit de benarde situatie te proberen te halen. Met een stok en geluid makend probeerde hij de elk weg te lokken bij ons. Het lukte want ze kwam een beetje op hem af. Ondertussen kwamen er wat mensen aanlopen, van de andere kant. We hebben met gebaren geprobeerd ze weg te houden. Een stelletje bleef inderdaad staan. Het andere stelletje liep gewoon door. Wij dus wijzen, maar ze waren eigenwijs. (Het bleken ook duitsers te zijn ;)

De elk rende naar de duitsers toe, die snel achter een boom sprongen. De elk was behoorlijk aggresief en probeerde steeds naar hun toe te komen. Ondertussen zijn Mirjam en ik naar de andere man (die ons had geholpen) geslopen. We hebben de elk nog even afgeleid zodat de duitser ook weg kon. Daarna liep de elk weg. De adrenaline stroomde nog door ons. We hebben nog even met de amerikaan staan praten en hij vertelde dat op de camping vorig jaar iemand in elkaar was getrapt door een elk. We hebben hem hartelijk bedankt.

Twee mensen die er bij kwamen staan vertelden in (enigzons gebrekkig ;) engels dat er de dag ervoor vier kalveren en drie moeders geweest waren. Ze bleken ook nederlanders te zijn. We hebben nog even wat met ze gekletst en daarna hebben we eten gemaakt. Na het eten hebben we nog even gewandeld. We hebben nog wat gelezen en kwamen er toen achter dat er vlak achter onze tent ook weer een (waarschijnlijk dezelfde) elk zat. Nu was ze heel rustig en kon ik een foto maken, met een lange sluitertijd (gesteund tegen een boom, dus niet helemaal scherp). Het was immers al helemaal donker.

Ook van zaterdag zijn natuurlijk weer extra foto's. Je vindt ze hier.

Eindelijk kamperen!

Vrijdag moesten Gerard en Paultje hun RV ophalen. Ik had die dag vrij genomen en heb ze dus eventjes gebracht naar de ophaalplek en ze zijn vervolgens achter me aangereden weer hier naartoe. Daarna zijn we boodschappen gaan doen; Zij voor hun lange reis en wij voor het weekend.
We hadden al afgesproken een nacht met hun mee te gaan. Vorige week hadden Mirjam en ik alles in huis gehaald om te kunnen kamperen. Helaas regende het dat weekend ontzettend hard en veel. Daarnaast was het erg fris. We zijn toen uiteindelijk niet gegaan.

Nu zijn we dus wel gegaan. We zijn naar de Two Jack camping gereden. Het ligt net in Banff, maar je zit al wel tussen de dieren. We zagen al een hertje langs lopen, nog voor we onze tent opgezet hadden. Gerard, Merian, Paul en Linda sliepen in de RV, maar wij wilden in ons eigen tentje slapen. Daar hadden we ons al een tijdje op verheugd. Ook hebben we afgesproken dat wij de volgende dag door zouden rijden naar Jasper, omdat we daar al een tijdje naar toe wilden. Zij blijven nog een aantal dagen in Banff rondhangen.

Nadat we de tent opgezet hadden en zij hun bedden hadden opgemaakt, zijn we nog even een eindje gaan rijden. Eerst zijn we naar Two Jack Lake gereden. Dat is inderdaad heel dicht bij de camping. Net als de vorige keer dat we daar waren, stikte het er van de geitjes en gophers. Paultje heeft er een weten te lokken. En nee, hij heeft ze niet gevoerd! Dat zijn hand leeg was, ontdekte de gopher ook pas laat. Maar het was wel leuk om te zien.

Daarna zijn we nog even langs Lake Minnewanka (ja, alweer ;) geweest, waar we een Big horn sheep hebben gezien en vervolgens zijn we doorgereden naar Lake Johnson. Ook daar zijn we wel vaker geweest. Maar het is daar ook zo mooi, dat dat helemaal niet erg is. Bij Lake Johnson, net voor we vertrokken, zagen we nog een grijze vogel langsvliegen. Hij cirkelde steeds verder naar boven, zonder ook maar een keer met zijn vleugels te slaan. Ik heb een beetje met de highlight zitten spelen, om hem goed zichtbaar te krijgen, maar hij staat er mooi op. Na wat gegoogle, ben ik er nu van overtuigd dat het een Northern Goshawk is.

Daarna zijn we terug gegaan naar de RV en tent. Ze stonden vlak achter elkaar. De camping heeft sowieso alles erg ruim staan. In Nederland (en Frankrijk en zo) sta je tentje aan tentje, op een veldje. Elke vierkante millimeter wordt benut. Hier is dat iets anders. Of je nu naast elkaar staat of niet, er zit een meter of tien tot twintig tussen. Weinig last van de buren dus. We hebben dan ook gezellig gegeten. Broodjes worst, sushi en stokbroogjes met Philadelphia. Vreemde combi, maar het is nu eenmaal kamperen ;-). We hebben daarna nog een potje Yahtzee gespeeld en daarna naar bed.

Nog meer foto's vind je zoals gewoonlijk hier.

G&M&P&L

Het is een beetje laat, want ze zijn er al twee dagen, maar het moet toch nog even op de site. Afgelopen maandag hebben we Gerard, Merian, Paul en Linda opgehaald van het vleigtuig. Ze hadden zo veel drop voor ons meegenomen, dat er een vijfde koffer nodig was. 'Onze' auto was tot nu toe groot genoeg, maar nu moesten we de hulp van een extra chauffeur inroepen. Mirjam, Gerard en Merian gingen met de taxi, terwijl Paul, Linda en ik (en de koffers) met de auto gingen.

Ze zijn goed aangekomen, maar waren wel erg moe. We hebben nu al twee keer goed voorspeld hoe laat ze wakker zullen worden. Eerste nacht (iets over) vier uur, tweede nacht iets over zessen. Morgen worden ze rond acht uur wakker. (Tenzij ze onze wekker om zeven uur horen...)

Gezinsuitbreiding!!!

En nog eentje van vandaag. Net genomen. In het midden zijn ze bijna boven. Beetje nutteloos om zo te graven. Miertjes zullen wel een beetje blond zijn...

We gaan zo naar het vliegveld om Paultje, Linda, Gerard en Merian te halen.

Gezinsuitbreiding!!

Dit is een foto van afgelopen vrijdag. Ze zijn druk bezig in het midden. Degene die helemaal rechts aan het graven was is helaas niet meer. Binnenkort nog maar even een paar vriendjes voor ze er bij zoeken...

Gezinsuitbreiding!

Sinds zondag hebben we er een aantal huisgenoten bij. Onze "gasten" verblijven in ANTWORKS. Antworks is een "glazen huis" gevuld met een door de NASA ontwikkelde gel om het gedrag van mieren in de ruimte te onderzoeken.

De eerste drie bewoners hebben we bij Castle mountain meegenomen. Hun broertjes en zusjes zijn afkomstig uit ons eigen plantsoen. Helaas hebben twee van onze vrienden het niet overleefd.

Nadat de rangorde bepaald was, wat met veel geweld gepaard ging, zijn ze aan de slag gegaan. Ze eten van de gel, graven en leven erin. Op de foto zie je dat ze al aardig aan het graven zijn. We hebben het ze makkelijk gemaakt door 3 gaatjes voor te prikken maar ze trekken toch hun eigen plan. Het middelste gat hebben ze ruimer gemaakt en er is al een kleine vertakking te zien. Ook zijn ze aan beide zijkanten beginnen te graven. Je ziet ook daar ook een zijtunnel ontstaan.

We houden jullie op de hoogte.....

Met R&M de bergen in

Zondag zijn Mirjam en ik met Roel en Marjolijn de begen in geweest. Het was wel een beetje voorspelbaar, maar de moeite waard. Als eerste zijn we naar de Silverton Falls gelopen. Het was minder ver dan het leek in het boekje. We hebben echter wel een alternatieve route genomen, waarbij we op een gegeven moment aardig moesten klimmen.

Nadat we boven waren moesten we nog een paar meter verder lopen tot de waterval. Hij is inderdaad mooi. En het is er een stuk rustiger dan er vlak in de buurt, bij Johnston Canyon.

Daarna zijn we een ander wandelingetje gaan doen. Zeven kilometer heen en terug (in totaal, dus). Het hoogteverschil was ook nog eens ongeveer 450 meter. Met andere woorden; Een aardige klim, tot bijna aan de boomgrens.
Maar als je dan eindelijk boven bent, ziet het er ook zo uit. (Pas op, groot)

We hebben die dag heel wat wild gezien. Eekhoorns, wangzakeekhoorns, gophers, deer, wapiti's, berggeiten, big horn sheep, een coyote en... een zwarte beer. Op een meter of tien afstand. We hebben helaas geen foto kunnen nemen. De beer stak de weg over, maar had nog al een haast. Even verderop zagen we de wapiti. We kwamen wat Nederlanders tegen, die daar een uur eerder ook geweest waren. Zij hadden een grizzly gezien, met een paar jongen. Wij helaas niet.


Aan het einde van de dag zijn we naar een steak house in Banff gegaan en vervolgens naar huis.

Vanmiddag zijn Roel en Marjolijn naar de plek gegaan waar ze de RV konden ophalen. Daarna hebben we ze niet meer gezien. Het moet dus goed gegaan zijn. Op donderdag twaalf juli verwachten we ze terug.

Meer foto's vind je hier.

Roel en Marjolijn

Nadat we Cor en Loes gisterenavond op het vliegtuig hebben gezet (dat wil zeggen; We hebben ze op het vliegveld afgezet.) Zijn we vanmiddag weer naar het vliegveld gereden om Roel en Marjolijn op te pikken. Ze hebben in hetzelfde vliegtuig gezeten. Ze hebben op Schiphol samen nog even een bakkie leut gedaan.

We spraken Loes vanochtend even op MSN. Ze waren veilig aangekomen en hadden een geslaagde vakantie gehad. Nu is het de beurt aan Roel en Marjolijn. Dinsdag kunnen ze hun RV halen en zullen ze vervolgens vertrekken in de richting van Vancouver.

bezoek en vakantie bij Mirjam en Peter in Canada

Onze vakantie loopt helaas alweer ten einde. Een geweldige ervaring met veel hoogtepunten. Voor vertrek vanuit Nederland zagen we figuurlijk veel beren op de weg, dat we ze in werkelijkheid ook zouden zien hadden we nooit durven dromen. We hebben wel ervaren dat in Canada alles groot is, zoals grote afstanden (we hebben maar liefst 4000 km met de auto gereden) grote bakken koffie grote auto's etc...

Vooral de natuur is geweldig, watervallen, gigantische bomen, veel wilde dieren o.a. hebben we gezien 5 zw beren, herten, wapities, wasberen, bighorn sheep, elks, maar ook zeeleeuwen en dolfijnen.

Natuurlijk was het ook heerlijk om bij Mirjam en Peter te zijn.

Onze laatste vakantiedagen verblijven we bij P en M. in Calgary we bezoeken nog enkele plaatselijke attraktie's en bereiden ons voor op de terugreis.

Bijgaand nog enkele foto's:

Calgary Zoo

Vandaag was het prachtig weer. Bijna dertig graden. We zijn naar de Calgary Zoo geweest. Nog een attractie om in ieder geval een keer te zien. Ze hebben er redelijk wat lokale dieren, maar ook internationale.

Een aantal kooien en gebouwen wordt op dit moment gerenoveerd, waaronder dat van de olifanten. (Afrikaanse olifanten, geen Canadese ;)






Als je begint bij het gedeelte van de lokale dieren, dan lijkt het of de dierentuin behoorlijk vervallen is. Gelukkig valt het voor de rest mee. Wat wel minder was, was dat het zo heet was. Niet voor ons, maar voor de dieren. De meeste lagen een beetje voor Pampus in de wei. De afrikaanse dieren hadden het daarentegen wel meer naar hun zin.






O ja, afrader: Het dinosaurus gedeelte. Heel erg plastic, beton en nep....

Ze zijn weer terug

Gisterenavond zijn Cor en Loes weer veilig terug gekomen. Ze hebben in totaal vijf beren gezien. Ze hebben het fijn gehad en ze laten een aantal flyers en tips achter, voor de volgende bezoekers.