Maandag heb ik mijn eerste sollicitatie gesprek. Het is bij een registratiebureau. Dit is geregeld door een collega van Peter. Ben benieuwd... (verslag volgt). Vandaag heb ik testen gedaan bij Randstad. Het is goed gegaan maar bij een Nederlandse versie zou ik hoger hebben gescoord denk ik. Typen is toch wat lastiger in het engels. Word, Outlook en Excel waren in orde. Dus mocht het maandag niet lukken dan kan ik het nog via Randstad proberen. Ze vinden het trouwens geweldig dat ik Randstad op mijn CV heb staan. Peter gaat volgende week weer op pad (noord Canada) dus het zou fijn zijn als ik dan iets om handen heb.
PS: -2c
Thursday, 30 November 2006
Tuesday, 28 November 2006
En het kan dus nog dieper
Vannacht/vanochtend was het zelfs -29°C (0p het metertje -28.0°C). Vanochtend auto gereden met handschoenen aan en een muts op. Brrr... Eind van de week moet het weer warmer worden.
Sunday, 26 November 2006
Nieuw dieptepunt
Het is op dit moment op het balkon (waar ons metertje staat) -22.7°C. Volgens Internet is het zelfs -26°C tot -28°C!
Saturday, 25 November 2006
Dutch Cash & Carry
Vandaag zijn we naar de Dutch Cash & Carry geweest. We hadden al gehoord dat er een Nederlandse winkel was in Calgary, maar afgelopen weekend had Mirjam hem gevonden op internet. Ze hebben geen eigen site, maar voor degenen die toevallig op onze site komen; ze zitten hier.Dit is onze eerste buit; Chocoladeletters, muntdrop, schoolkrijt en gekleurde staafjes, nasi kruiden, Zaanse mosterd, speculaas en gevulde speculaas, kruidnoten, stroopwafels, AH Chocopasta, atjar, augurken, aardappelpuree, een aardappelschilmesje en natuurlijk een lekker stuk Goudse kaas ($11/kg)! Sommige van de producten zijn ook wel in de supermarkt te krijgen, zoals kaas (Goudse is iets van $50/kg), aardappelpuree, augurken (beiden niet te (vr)eten) en chocopasta (Nutella :-( ). Hoewel we over het algemeen lekker eten hier, zijn een aantal dingen lekkerder zoals we het kennen in .nl.
Dutch Cash & Carry zit op een afgelegen industrieterrein. Als je niet weet dat het er zit, dan rij je er zo voorbij. Hoewel... Als je niet weet dat ze er zitten kom je er niet eens in de buurt. Ergens op een groot gebouw staat een wit bord met de bedrijfsnaam. Er staan een hoop auto's voor de deur en that's it. Volgende keer nemen we een camera mee.
In de rij hoorden ze dat we nederlands aan het praten waren. De man die ons aansprak woonde hier al 30 jaar, maar kon nog redelijk goed nederlands. Het was voor hem even geleden dat hij goed nederlands had gehoord in deze winkel, waarop de jongen achter hem in de rij zei dat er toch nog genoeg waren die het konden spreken, terwijl hij zijn Senseo pads afrekende. De man vertelde dat er in Calgary een goed Indonesisch restaurant zit. In +31 noemen we dat 'De chinees.' Het schijnt opgestart te zijn door... een stel nederlanders. We gaan er binnenkort eens een kijkje nemen. (Verslag volgt ;))
Tot zover onze portie nl voor deze week.
Edit: Link naar restaurant Indonesia gerepareerd.
Sunday, 19 November 2006
Rijles
Op dit moment is het nog niet helemaal duidelijk wat we moeten doen met ons rijbewijs. Voor zover ik begrepen heb kunnen we nog blijven rijden op mijn internationale rijbewijs. Aan de andere kant kan het nodig zijn om een Alberta license te halen. Op ons Nederlands rijbewijs mogen we in ieder geval nog tot eind deze maand rijden.
Voor de zekerheid hebben we alvast een rijles genomen. Een zogenaamde 'brush-up'. Woensdag was ik aan de beurt en donderdag Mirjam. Op zich ging de les wel goed. Het is ook zeker zinvol geweest, ook als we hier geen examen gaan doen. Je wordt je toch bewuster van de regels zoals ze hier gelden. Heel anders dan bij ons is het niet, maar er zijn toch wat verschillen.
Bijvoorbeeld de snelheid. Hier heeft zo ongeveer elke straat een andere snelheidslimiet. Er staan overal borden. Als er geen borden staan, dan geldt binnen de bebouwde kom 50. Er zijn echter ook borden van 50. Daarnaast hebben we borden van 10, 30, 40, 60, 70, 80, 90, 100 en 110 gezien. Ik kan me nog herrinneren dat ik tijden de rijles in Nederland heb geleerd dat het beter is om iets harder te rijden dan 50 binnen de bebouwde kom, zodat je niet gedrukt wordt van achteren en andere automobilisten niet de neiging krijgen je in te halen. Hier geldt dat dus niet. De instructeur bleef er maar op hameren dat je langzamer moet rijden van 50. Als je dan opeens op een helling rijdt, dan kun je wel eens iets harder gaan en boven de vijftig komen. O wee, o wee! Dit verklaart ook gelijk het suffe rijden van de meeste Canadezen ;-)
Dan heb je ook nog kinderen. Als er een schoolbus stopt en hij doet zijn rode knipperlichten aan, dan moet je stoppen. Ook als de bus aan de overkant van de weg staat (en er geen vluchtheuvel tussen zit). Daarnaast heb je in de buurt van scholen en speelplaatsen, respectievelijk van 8:00 tot 17:00 en van 8:30 tot een uur naar zonsondergang, een maximum snelheid van 30. De boetes zijn hoog en de controle wordt ook gedaan door de klaar-overs (die hier een jaar of 12 zijn).
Vervolgens heb je voetgangers. Er zijn een heleboel voetgangersoversteekplaatsen. Deze zijn vaak slecht aangegeven. Twee lijnen dwars op de straat en een bord aan de zijkant. Soms is er een overbrugging met knipperende lampen. Deze zie je over het algemeen wel vrij goed. In Alberta is het zo dat wanneer je een voetganger aanrijdt, je sowieso als bestuurder verantwoordelijk bent. Dit lijdt er ook toe dat zomaar ergens oversteekt, dat iedereen op de rem gaat en je over laat steken. Daar schijnt trouwens ook een redelijke boete op te staan.
Ook heb je hier andere voorrangsregels. Als er op jouw weg geen stopbord staat en de weg is meer een hoofdweg dan de weg die je kruist, dan heb je voorrang. Meestal heeft die andere weg dan een stopbord, dat je met een beetje geluk ook nog kunt zien. Daarnaast zijn er kleinere wegen, die je in woonwijken tegen komt. Daar staan geen borden. Dan heeft rechts voorrang. Er is nog een andere veel voorkomende situatie; Dat is wanneer je op een kruispunt komt, waar iedereen een stopbord heeft. In een dergelijke situatie heeft degene die daar als eerste aankomt en stopt voorrang. Daarna degene die daarna komt enz. Als er meerdere wagens op hetzelfde tijdstip stoppen, dan gaat degene die van rechts komt voor.
Wat wel weer mag, is dat je met de auto rechts mag door rood (tenzij er een bord staat dat het niet mag). Je mag bijna overal rechts. Mocht je op een eenrichtingsweg komen, dan mag je in sommige gevallen zelfs linksaf door rood. Je moet wel goed uitkijken, want als ze alsnog tegen je aan rijden krijg je wel een boete. Wat ook erg handig is, is dat de stoplichten aan de overkant van de weg staan. In Nederland moet je vaak heel raar bukken, tenzij je òf heel klein bent, òf een glazen dak hebt, om het licht te kunnen zien. Hier gaat dat een stukje prettiger.
Voor de zekerheid hebben we alvast een rijles genomen. Een zogenaamde 'brush-up'. Woensdag was ik aan de beurt en donderdag Mirjam. Op zich ging de les wel goed. Het is ook zeker zinvol geweest, ook als we hier geen examen gaan doen. Je wordt je toch bewuster van de regels zoals ze hier gelden. Heel anders dan bij ons is het niet, maar er zijn toch wat verschillen.
Bijvoorbeeld de snelheid. Hier heeft zo ongeveer elke straat een andere snelheidslimiet. Er staan overal borden. Als er geen borden staan, dan geldt binnen de bebouwde kom 50. Er zijn echter ook borden van 50. Daarnaast hebben we borden van 10, 30, 40, 60, 70, 80, 90, 100 en 110 gezien. Ik kan me nog herrinneren dat ik tijden de rijles in Nederland heb geleerd dat het beter is om iets harder te rijden dan 50 binnen de bebouwde kom, zodat je niet gedrukt wordt van achteren en andere automobilisten niet de neiging krijgen je in te halen. Hier geldt dat dus niet. De instructeur bleef er maar op hameren dat je langzamer moet rijden van 50. Als je dan opeens op een helling rijdt, dan kun je wel eens iets harder gaan en boven de vijftig komen. O wee, o wee! Dit verklaart ook gelijk het suffe rijden van de meeste Canadezen ;-)
Dan heb je ook nog kinderen. Als er een schoolbus stopt en hij doet zijn rode knipperlichten aan, dan moet je stoppen. Ook als de bus aan de overkant van de weg staat (en er geen vluchtheuvel tussen zit). Daarnaast heb je in de buurt van scholen en speelplaatsen, respectievelijk van 8:00 tot 17:00 en van 8:30 tot een uur naar zonsondergang, een maximum snelheid van 30. De boetes zijn hoog en de controle wordt ook gedaan door de klaar-overs (die hier een jaar of 12 zijn).
Vervolgens heb je voetgangers. Er zijn een heleboel voetgangersoversteekplaatsen. Deze zijn vaak slecht aangegeven. Twee lijnen dwars op de straat en een bord aan de zijkant. Soms is er een overbrugging met knipperende lampen. Deze zie je over het algemeen wel vrij goed. In Alberta is het zo dat wanneer je een voetganger aanrijdt, je sowieso als bestuurder verantwoordelijk bent. Dit lijdt er ook toe dat zomaar ergens oversteekt, dat iedereen op de rem gaat en je over laat steken. Daar schijnt trouwens ook een redelijke boete op te staan.
Ook heb je hier andere voorrangsregels. Als er op jouw weg geen stopbord staat en de weg is meer een hoofdweg dan de weg die je kruist, dan heb je voorrang. Meestal heeft die andere weg dan een stopbord, dat je met een beetje geluk ook nog kunt zien. Daarnaast zijn er kleinere wegen, die je in woonwijken tegen komt. Daar staan geen borden. Dan heeft rechts voorrang. Er is nog een andere veel voorkomende situatie; Dat is wanneer je op een kruispunt komt, waar iedereen een stopbord heeft. In een dergelijke situatie heeft degene die daar als eerste aankomt en stopt voorrang. Daarna degene die daarna komt enz. Als er meerdere wagens op hetzelfde tijdstip stoppen, dan gaat degene die van rechts komt voor.
Wat wel weer mag, is dat je met de auto rechts mag door rood (tenzij er een bord staat dat het niet mag). Je mag bijna overal rechts. Mocht je op een eenrichtingsweg komen, dan mag je in sommige gevallen zelfs linksaf door rood. Je moet wel goed uitkijken, want als ze alsnog tegen je aan rijden krijg je wel een boete. Wat ook erg handig is, is dat de stoplichten aan de overkant van de weg staan. In Nederland moet je vaak heel raar bukken, tenzij je òf heel klein bent, òf een glazen dak hebt, om het licht te kunnen zien. Hier gaat dat een stukje prettiger.
Monday, 13 November 2006
Duiken
Het heeft even geduurd. Eindelijk weer een updateje. De laatste tijd is er niet heel veel spannends gebeurd. Het gewone leventje heeft wat vorm gekregen. Ik zit weer gewoon op werkweken van zo'n veertig uur. Dat voelt wel beter.
Vandaag had ik een dagje vrij. Het was 'Rememberance day'. Een soort doden- en veteranenherdenking. Het schijnt niet voor alle mensen zo te zijn, maar onder andere het restaurantje waar we naar toe wilden was dicht. Winkels zijn zo goed als altijd open. Zo ook vandaag.
Vanochtend zijn we gaan duiken. Vorig jaar zomer in Thailand was de laatste keer dat we gedoken hebben, dus even opfrissen was wel nodig. Bij een van de lokale duikzaken hebben ze een klein zwembadje. Een meter of vier bij een meter of tien. Op het diepe stuk was het 3.7 meter. Gelukkig waren we helemaal alleen; Geen instructor, geen andere mensen. We konden heerlijk aanklungelen, met het opbouwen van het spul. Na een minuut of vijf er in komen, ging het eigenlijk best lekker. We zijn in totaal een uurtje of zo onder geweest. Alle dingen die Arthur ons geleerd heeft nog een keer doen. Het ging eigenlijk allemaal goed. Misschien moeten we het binnenkort nog eens doen.
Even voor onszelf, omdat we hem niet echt in het logboek kunnen loggen:
- Mirjam: 8 lbs, 2 mm shorty, duiktijd 1 uur.
- Peter: 8 lbs, 2 mm shorty, duiktijd 1 uur.
Vandaag had ik een dagje vrij. Het was 'Rememberance day'. Een soort doden- en veteranenherdenking. Het schijnt niet voor alle mensen zo te zijn, maar onder andere het restaurantje waar we naar toe wilden was dicht. Winkels zijn zo goed als altijd open. Zo ook vandaag.
Vanochtend zijn we gaan duiken. Vorig jaar zomer in Thailand was de laatste keer dat we gedoken hebben, dus even opfrissen was wel nodig. Bij een van de lokale duikzaken hebben ze een klein zwembadje. Een meter of vier bij een meter of tien. Op het diepe stuk was het 3.7 meter. Gelukkig waren we helemaal alleen; Geen instructor, geen andere mensen. We konden heerlijk aanklungelen, met het opbouwen van het spul. Na een minuut of vijf er in komen, ging het eigenlijk best lekker. We zijn in totaal een uurtje of zo onder geweest. Alle dingen die Arthur ons geleerd heeft nog een keer doen. Het ging eigenlijk allemaal goed. Misschien moeten we het binnenkort nog eens doen.
Even voor onszelf, omdat we hem niet echt in het logboek kunnen loggen:
- Mirjam: 8 lbs, 2 mm shorty, duiktijd 1 uur.
- Peter: 8 lbs, 2 mm shorty, duiktijd 1 uur.
Subscribe to:
Comments (Atom)
